Historia studenta

Najbardziej bałam się nie samej rekrutacji, ale tego, że po wyjeździe zostanę sama. Pierwsze dni były dziwne: nowe miasto, nowi ludzie, wszyscy mówią po angielsku. Szybko jednak zrozumiałam, że prawie wszyscy na pierwszym roku czują się podobnie. Z czasem pojawili się znajomi, odwaga, żeby mówić po angielsku, i poczucie, że dam sobie radę sama. Jasne, czasem tęsknię za domem. Ale teraz wiem, że wyjazd był dużo straszniejszy w mojej głowie niż w rzeczywistości.